در دل کویر هم می‌توان آبشار‌های زیبایی دید

خیلی از ایرانی‌ها نمی‌دانند بلندترین و عجیب‌ترین آبشارهای ایران کجا قرار دارند یا این که در دل کویر خشک آبشار بسیار زیبایی وجود دارد! قدم زدن در کنار بلندترین و عجیب‌ترین آبشارهای ایران همواره هیجان و لذت خاص خودش را دارد. وقتی تپه‌ها و صخره‌ها را پشت سر می‌گذارید در نگاه نخست، شدت جریان آب با آن نیروی عظیمی که از خود نشان می‌دهد و گاهی نیز حرکت دورانی جریان آب را به شکل پرشی و لغزشی برایتان جذاب می‌کند.

شاید بارها این سؤال به ذهنتان رسیده باشد که بلندترین و عجیب‌ترین آبشارهای ایران در کدام نقطه از سطح کشور قرار دارد تا از زیبایی‌ها و جذابیت آن استفاده کافی را ببرید.

کافی‌است سری به گیلان بزنید تا از مجموع 392 آبشار کشور به بلندترین آبشار برسید. این آبشار، لاتون نام دارد. ارتفاع این آبشار به 105 متر می‌رسد، این آبشار در 15 کیلومتری جنوب شهر آستارا، شهر لوندویل روستای کوته کومه قرار گرفته است.
مسیر صعود به آبشار تپه‌هایی جنگلی و بسیار زیباست که در طول مسیر چشمه‌های فراوانی دیده می‌شود. انتهای مسیر نیز دارای پرتگاه‌های خطرناک و مرگباری است، آبشار از فاصله 500 متری قابل دیدن است.
عجیب‌ترین و شگفت انگیزترین آبشار حدود 100 متر ارتفاع دارد، این آبشار مهیج و دیدنی به آبشار شوی اول و دوم مشهور شده است. حجم آب این آبشار بسیار زیاد است. جریان آب این آبشار از پیشانی کوه و از ته دل کوه همانند یک سنگ به بیرون پرتاب می‌شود. در کمانه آبشار یعنی روی دیواره‌های آن گیاه سیاه وشان و سایر گیاهان نمایان است.
این آبشار در سردشت از توابع دزفول واقع در استان خوزستان و در بین کوه‌های  سرتنگ شوی قرار دارد.
به گفته مجید اسکندری، کارشناس ارشد محیط زیست این آبشار به زیباترین آبشار خاورمیانه مشهور است. جریان آب آن از نوع پرشی یا پرتابی بوده و از دل کوه با فشار به بیرون فوران می‌کند.

این کارشناس معتقد است انتهای زمستان و ابتدای بهار آبشارها پر آب هستند. آبشارهای فصلی معمولاً در انتهای تابستان خشک هستند، یعنی فصل خشکی آبشار از شهریور ماه شروع می‌شود و تا بهمن ماه ادامه دارد البته برخی آبشارها در همه فصول آب دارند، این نوع آبشارها را آبشار دائمی می‌گویند.

اسکندری در بخش دیگری ادامه می‌دهد آبشارها به دو نوع لغزشی و پرشی تقسیم می‌شوند که در آبشار پرشی یا پرتابی، آب روی سنگ‌ها و صخره‌ها حالت پرشی دارد. مانند آبشار لاتون در جنوب شهر آستارا و آبشار شوی در استان خوزستان. در آبشار لغزشی، آب معمولاً روی سنگ می‌لغزد و حالت پرشی ندارد که آبشار آب پری در شهر نور از این نوع آبشارهاست.
وی به آبشار وروار در استان کرمان و شهر جیرفت اشاره می‌کند که این آبشار از دو نوع پرشی و لغزشی تلفیق شده است. وروار یکی از سه آبشار بلند ایران است که بیش از 100 متر ارتفاع دارد. بخش بزرگی از این آبشار به روش لغزشی در جریان است. آب آن از کوه علم‌شاه – با ارتفاع 3 هزار و 740 متر بلندترین قله جبال بارز- سرچشمه می‌گیرد.
اسکندری می‌گوید: برخی از آبشارها ارتفاع بلندی ندارند، مانند آبشار سنگ نو که به‌دلیل طبیعت خاص و دیدنی‌ای که دارد یکی از زیباترین آبشارهای معروف کشور است. قرار گرفتن این آبشار در محوطه جنگلی و صخره‌ای در استان مازندران در شهر بهشهر زیبایی آن را دوچندان کرده است.
آبشارها اغلب در نواحی شمال و شمال غربی کشور قرار دارند. بیشترین آن‌ها در استان‌های گلستان، مازندران، لرستان و آذربایجان شرقی واقع شده‌اند. از مجموع 392 آبشار، 43 آبشار در ایران مشهور هستند. آبشارهای لاتون، سرانکوه، وروار، پیران، آبشار شوی، کردوی کن، مارگون، نوژیان و اخملد به ترتیب بلندترین آبشارهای ایران هستند.
آبشار درگاهان در قلب کویر ایران و در نزدیکی عروس کویر یزد قرار دارد، ارتفاع این آبشار به بیش از 20 متر می‌رسد. زیبایی و عجایب این دره در مناطق دیدنی شهرستان تفت در استان کویری یزد است.
این آبشار در مسیر دره‌ای با دیواره‌های صخره‌ای و سنگی که بیش از 200 متر بلندی دارد، در فصل بارش و ذوب شدن تدریجی برف‌های شیرکوه در فصل بهار و تابستان، پر آب و دیدنی است.
اسکندری در خصوص مجموعه تاریخی – فرهنگی آبشارهای شوشتر می‌گوید: آبشارهای شوشتر به عنوان نخستین نیروگاه آبی و صنایع در زمان ساسانیان مورد استفاده بوده و بسیاری از این آبشارها در قدیم به عنوان آسیاب آبی مورد توجه بود.
البته از سوی یونسکو آبشار تاریخی – فرهنگی شوشتر ثبت جهانی شده و آبشار گنجنامه همدان نیز در کنار کتیبه‌های تاریخی کوروش، نشانگر اوج شکوه و عظمت ایران باستان است.

وی با برشمردن آبشارهای منحصربه فرد در کشور از جمله: آبشارهای اسکندر، غار حاجی‌آباد، درون‌غاری «برازجان»، ماهاران، بی‌بی سیدان، سوستون و شورشورانه می‌گوید: متأسفانه هیچ حمایت و
سرمایه گذاری از آبشارها در این مدت در راستای بهبود و توسعه گردشگری صورت نگرفته است و امیدوارم مسئولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به این منابع ملی اهمیت بدهند.