کد خبر : 55086
تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۸ - ۲۰:۱۲

به بهانه فرارسیدن ایام حزن انگیز محرم الحرام ؛

از شور حسینی تا شعور حسینی

از شور حسینی تا شعور حسینی

باز ماه محرم الحرام و ایام سوگواری ابا عبد الله الحسین فرا رسید و باری دیگر مساجد و تکایا جامه سیاه برتن کرده و میزبان عزاداران و دوستداران سید الشهدا می شوند. طی سال های اخیر مراسم عزاداری سید الشهداء باشکوه خاصی در نقاط مختلف جهان از سوی دوست داران اهل بیت(ع) برگزار می شود

باز ماه محرم الحرام و ایام سوگواری ابا عبد الله الحسین فرا رسید و باری دیگر مساجد و تکایا جامه سیاه برتن کرده و میزبان عزاداران و دوستداران سید الشهدا می شوند.

Image result for ‫شور حسینی‬‎
طی سال های اخیر مراسم عزاداری سید الشهداء باشکوه خاصی در نقاط مختلف جهان از سوی دوست داران اهل بیت(ع) برگزار می شود اما چیزی که مهم می نماید، نحوه برگزاری مراسم سوگواری نواده ی پیامبر بزرگ اسلام؛ امام حسین می باشد.
اما در این میان آنچه که امروزه مهمتر از برگزاری مجالس عزا و گریه کردن بر مظلومیت امام حسین(ع)و خاندانش در دشت کربلا جلوه می کند، درسها و آموزه هایی است که با نگریستن خوب و عمیق به اصل وقایع روز عاشورا میتوانیم فرا بگیریم.
بر خی از مردم طرفدار شور حسینی هستند و برخی دیگر شعور حسینی را مهم می دانند.
شعور زاییده فکر و اندیشه است و مبتنی بر آگاهی، شناخت و دانایی است ولی شور زاییده احساسات، علایق و هیجانات است. در فطرت آدمی هم شور است و هم شعور، هیچکدام نفی دیگری نیست هرکدام می تواند در جای خویش مؤثر و مفید باشد، شور به تنهایی و شعور بدون شور پذیرفتنی نیست، زیرا شعور به تنهایی فکر، اندیشه و یک ایده است، فکری که به عمل تبدیل نشود ارزش ندارد، شوری که بر اساس شعور نباشد ممکن است به بی راهه رود.
برای اینکه شعور به اقدام عملی تبدیل شود به شور نیز نیازمند است و شور نیز برای اینکه در راستای هدف باشد بی نیاز از شعور نیست.
شور و شعور حسینی به مثابه دو بال یک پرنده ای است که برای پرواز کردن و اوج گرفتن به هر دو به یک اندازه نیاز دارد و با یک بال پریدن امکان پذیر نمی باشد.
شور حسینی با شعور حسینی آغاز می شود، تا شعورحسینی پیدا نشود و حسین را نشناسی شور حسینی ایجاد نمی شود. مقدمه هر شوری شناخت و شعور است تا حسین را نشناسی برایش اشک نیز نخواهی ریخت. شور و شعور حسینی همزاد و همراه همند، در کنار هم و همپای هم باید قرار گیرند. چرا سالیانی است منبر و نوحه در کنار هم مطرح می شوند؟ چرا منبر و مداحی لازم و ملزوم یکدیگر بوده اند؟
چرا ابتدا در مراسم حسینی یک واعظ در بالای منبر سخنرانی می کند و سپس یک نوحه خوان در پای منبر نوحه می سراید؟ چون باید در منبر شعور زاییده شود و مداح نیز با هنر خود شور را با شعور تلفیق نماید. برای اینکه مقدمه و پیش نیاز شور، شعور است.
این دو مقوله با همدیگر اثر هم افزایی نیز دارند. هر کس که شعورش بیشتر باشد شورش نیز بیشتر خواهد بود؟ و هرکس شورش بیشتر باشد شعورش نیز افزایش خواهد یافت. مقدمه حب حسین، معرفت حسین است، بدون معرفت دوست داشتن معنی ندارد. هر قدر معرفت بیشتر شود دوست داشتن نیز بیشتر می شود و هر چقدر دوستی بیشتر شود معرفت نیز افزون خواهد شد.
واضح است که هر پدیده‌ای یک خروجی و نتیجه دارد و ارادت و ابراز عشق به امام حسین(ع) نیز از این قاعده مستثنی نیست، پس کسانی که با شور و شعور حسینی می شوند، شایسته چه رفتاری هستند و چه عملکردی را می‌توان نتیجه دل بستن به حضرت سیدالشهدا دانست؟
پاسخ به این سئوالات می‌تواند راهنمای عمل محبان و عاشقان آن حضرت باشد. برای نیل به پاسخ سئوالات فوق می‌توان پرسشهای دیگری رامطرح نمود: هرگاه مُحبّی بخواهد به محبوبش تقرب جوید دائما در پی آن است که بداند محبوبش به چیزهایی محبت دارد و از چه چیزهایی بیزار است.
همواره جا دارد محبان امام حسین(ع) از خود بپرسند که محبوب امامشان چیست؟ امام حسین(ع) به چه چیزی یا کسی یاکسانی علاقه‌مند است و از چه چیزی یا کسانی بیزار است؟ وقتی معیار به دست آمد سنجش میزان محبت به امام روشنتر خواهد شد.
در اینجا به برخی از شاخصه های سید الشهداء اشاره می شود:
امام حسین(ع) نماز را دوست دارد، فرمود: انی احب الصلاه
قیامش را برای اصلاح امت جدش قرار داد.
قیامش را برای امربه معروف و نهی ازمنکر بیان نمود.
تمام هستی اش را به قربانگاه برد تا فدای عقیده اش کند.
فرمودند: مثل من بامثل یزید بیعت نمی کند تا برای همیشه‌ی تاریخ، معیار ارائه کرده باشد.
و مهمترین وجه قیام آن حضرت آن است که؛ ذلّت را نپذیرفت.
در ایام سوگواری ابا عبدالله الحسین(ع) لازم است دلسوزان و خواص و اهل بصیرت ابتدا مراسم های عزاداری را به نحوی مدیریت نمایند تا نمادی راستین از شور و شعور حسینی باشد. مجالس حسینی باید از خرافه و منکر به دور باشد و از انجام اعمال خلاف شآن امام حسین(ع) که بعضا مورد سوء استفاده دشمنان مکتب اهل بیت(ع) نیز قرار می گیرد، جلوگیری به عمل آید و علاوه بر اهتمام بر بیدارسازی و بصیرت افزائی جامعه در مجالس حسینی باید عزت و شرافت و ترویج روحیه سلحشوری و جهاد و مقاومت و ضدیت با استکبار و طاغوت ها موضوع اصلی باشد.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین اخبار

css.php